Caspar Janssen in de Krimpenerwaard

Caspar Janssen, schrijver/ journalist voor o.a. de Volkskrant loopt een jaar lang door Nederland. In aflevering 259 wandelt hij door de Krimpenerwaard. In de Krimpenerwaard is elk perceel weer anders. Is dat het weidelandschap van de toekomst?

Ergens onder Gouderak loop ik op een landscheiding, een kade die ooit werd aangelegd voordat met veenontginning werd begonnen. En ik weet dat ik goed zit. Door een haag van bomen en struiken, Rotterdam is niet ver weg, maar hier, in de Krimpenerwaard, is het stil. Nou ja, op het geluid van ganzen, kieviten, vinken, groenlingen, zwaluwen, buizerds en kraaien na. Af en toe een klap op het water van een vis, of een onderduikende of snaterende eend. Dit is de Hollandse polder op zijn best. Achter iedere knotwilg of lijsterbes een nieuw doorkijkje, een nieuw smal perceel, dat zich uitstrekt tot in de bijna oneindige verte, dat alles doorsneden door talloze slootjes, waarin het water relatief hoog staat. 

Dit gebied, de Achterbroekse polder, is van Het Zuid-Hollands Landschap, en wordt samen met boeren beheerd. Dat betekent: het water staat afwisselend laag en hoog, voor weidevogels is het in het voorjaar nat, in het ene perceeltje staan koeien, in het andere schapen, het andere is nat, voor watervogels, er wordt laat gemaaid. Afwisseling, variatie, ieder perceel is net weer anders.

Het lijkt het landschap van vroeger, maar ik denk dat ik naar de toekomst sta te kijken. Waar in de rest van Nederland de polders veranderden in ontwaterde raaigrasvlaktes, bleven de percelen hier klein; de boeren verzetten zich tegen ruilverkaveling. Die achterstand zou weleens een voorsprong kunnen worden. Want aan de lage waterstanden in de laagveengebieden gaat een einde komen. Het moet natter. Om nog meer inklinking van de bodem en verbranding van veen te voorkomen (en daarmee CO2-uitstoot), voor het landschap, voor de grutto. Iedereen weet het, maar nog niet iedereen wil het weten. Hier, in de Krimpenerwaard, wordt al geëxperimenteerd met natte teelten.

Vlinders, libellen, vogels, waterplanten. Langs de Berkenwoudse boezem – een kleine plevier aan de rand van een plas – over de Tiendweg, een wetering over, en verder. In een weilandje met verse ruige mest: ooievaars, honderden spreeuwen, meeuwen, kieviten, kraaien. Puttertjes ter hoogte een moerasbosje. Bij de buurtschap Achterbroek tientallen boerenzwaluwen op een telefoondraad. Het is jammer, vind ik, dat dit stukje hier ophoudt. 

Bron: de Volkskrant | Caspar Janssen

  • Kies jij 15 maart voor de natuur? Het Groene Kieskompas helpt je op weg

    De Provinciale Staten-verkiezingen komen eraan. In de afgelopen jaren heeft de provincie een steeds grotere rol gekregen op het gebied van natuur en landschap. Tijdens de verkiezingen op 15 maart bepaal jij hoe het natuur-…

    Lees verder

    Lees verder
  • Stap voor stap werken we aan meer natuur. Ook in 2023!

    Steeds meer mensen beseffen dat we een groene omgeving nodig hebben. Voor onze gezondheid en alle planten en dieren waar de mens mee samenleeft. Helaas is groen in Zuid-Holland niet vanzelfsprekend. Wist je dat er…

    Lees verder

    Lees verder
  • Winterwandelen in Zuid-Holland

    Wil je meer bewegen in 2023? Dat komt goed uit, want onze boswachters hebben vijf prachtige winterwandelingen voor je samengesteld. Zo werk je aan je conditie, terwijl je geniet van de gezonde buitenlucht. Vraag de…

    Lees verder

    Lees verder
  • Vacatures

    Interesse in een baan of vrijwilligersfunctie bij het Zuid-Hollands Landschap? Bekijk hieronder hoe jij kunt helpen om de natuur te beschermen. Kies uit betaalde banen, binnenklussen of buitenklussen.

    Lees verder

    Lees verder